ZAMANLAR

İnsan bireyi şöyle görünüyor zamanın içinde; nokta, evet basbaya nokta, daire büyüklüğünde olduğuna dair bir kanıt yok. Ama bazı bireyciler hülyalı esintilere kapılırken ya da korkaklıktan ileri gelen gururundan dolayı kendi "büyük" görebilir. 

 Ne dersiniz, temas mı, hoşlanmadığı bir ilişkilenme tarzına karşı bir tavır mı? Ama nasıl olacak ki, konuşmak ve düzeyi ne olursa olsun iletişimde olmakla yazgılıdır insan. Bu yapısal, bu genetik geçmişin mirası, yoksa nasıl kurulurdu Sümer, Mad, ya da Mad torunu süper güç Sasani; tüm yazı, sanat, ordu, devlet, bunlar Tanrı/tekil işler değil, organize gelişen, özellikle belirtmek isterim zamanın "küçük" kütlelerinin bir araya gelerek oluşturduğu "büyüklükler". Semitik Nebiler Muhammed ve İsa büyük değil, hayır, bunu onlara söylersen samimi bir zeminde red ederler, ama mitsel arzular bireyleri tanrılaştırmıştır. Bugün içinde üretip-tükettiğmiz kültürdür büyük olan, İslam/Hristiyanlık seversin/karşı durursun; tarihsel veya dinsel ama onun içinden konuşulur. Bir büyüklüğün içinden, biriken gücün inşa ettiği bir yapının dışından konuşulması pek mümkün olmasa gerek, konuşulduğu sıra başka bir "büyüklük" mesken edinilir yani başka bir kümenin içinden seslenilir. Nietzsche ne yapmıştı mesela; Yunan mitinin içinden Hristiyanlığa saldırıyordu. Ve belirtelim not olarak: Bireysel felsefesinde neden Antik Yunanların dini inancı ağır basar, Nietzsche bir Tanrı değildi çünkü, tekil değil bir toplum ürünüdür sizin o büyük bireyleriniz, kahramanlarınız. 

 Zerdeşt gelirken zaten Ormezd Medya ülkesinde dini bir mefhumdu, kendisinin zekice katkıları olmuştur, inançsal olarak ateşlemiştir çağını ama kullandığı dil/kavram/felsefi çerçeve önceki Raşkan, Anahita, Mitra gibi peygamberlerin sisteminini reforme etmedir, ve unutulmamalı biz Zerdeştten daha büyük olan Mezdiyesna dinini biliriz, Mezdiyesna dini sadece Avesta değildir, geniş ve derin bir tarihsel nehirdir.

 Noktalar değerlidir, ama daire unutulmamalıdır.